![[TNO-logo]](../images/banner.gif)
De periode 1983 - 1986:
Nieuwe computerruimte; einde ponskaartentijdperk
In februari 1984 kon in de nieuwbouw van het FEL de nieuwe computerruimte betrokken
worden. Omdat wij van de ponskaartverwerking af wilden, werd de ponskaartlezer
op 1 januari 1984 buiten gebruik gesteld. De laatste gebruikers van de kaartlezer
was Systeemprogrammering. Systeemprogrammering had voor de programmatuurinstallaties,
die twee tot drie keer per jaar plaatsvonden, een honderdtal kleine kaartjobs.
Het opbergen van kaarten was handzamer dan het opbergen in vele files op het systeem.
Om dit probleem op te lossen werd het "indirect
permanent file"-systeem van de Universiteit van Adelaide geïnstalleerd.
De oplettende lezer heeft inmiddels kunnen constateren, dat het veelvuldig gebruik
van "public domain" software op het FEL al sinds het begin van de jaren zeventig
plaats heeft.
Tijdens de bouw van de nieuwe vleugel van het FEL, was de nieuwbouw verboden gebied.
Het ontwerp van de nieuwe computerruimte was alleen op een plattegrond bekeken.
Een maand voor de verhuizing werd er daardoor pas laat een groot probleem ontdekt:
er was geen waterkoeling voor de CYBER beschikbaar. Sterker nog,
er stond een luchtkoelingssysteem dat rekening hield met een maximaal gevulde
computerruimte met twee "hete" CYBERs, een groot aantal PDP’s
en VAXen en randapparatuur. Inclusief een veiligheidsfactor was er na het
aanbrengen van waterkoeling sprake van een overcapaciteit aan
luchtkoeling en -circulatie met een factor 5. Voordeel was dat er nauwelijks een
luchtstroom voelbaar was.
MuseumWaalsdorp@tno.nl
