| |
Het
Physisch Laboratorium lag aan de verlaten kale vlakte, dus er was goed zicht
op alles wat daar gebeurde. Rijkscommissaris Seyss-Inquart bijv. kwam te
paard langs met enkele officieren, of alleen met z’n dochter, voor een duinenrit.
Ook waren er (straf)exercities: met de tijgersluipgang door de plassen of
in zomerhitte een rondje vlakte, enzovoorts.
De meest ingrijpende
gebeurtenis die geregeld voorkwam: een executie. Dan reed een geblindeerde
gevangeniswagen voorbij, op weg naar de executieplaats aan het einde van
de vlakte. Voorts marcheerde een vuurpeloton langs, geweer over de schouder
en enkele emmers kalk dragend. Vervolgens werd geweervuur gehoord, waarna
de wagen weer terugreed over de vlakte.
Wat later kwam het vuurpeloton (soms zingend) weer voorbij, richting kamp.
Een enkele keer zijn
we in de pauze poolshoogte gaan nemen op de executieplaats, een duinpan
achter de eerste bosschages: een angstaanjagende plek.
Er stond in mijn herinnering een paal in de grond. Er waren platgeslagen
kogels te vinden en er was omgewoeld zand waarop bloedsporen zichtbaar
waren.
Al met al een zeer aangrijpende ervaring, die we zwijgend ondergingen.
We liepen wat rond in het zand en keerden stil terug naar het laboratorium.
Dat het na de oorlog nog lange tijd heeft geduurd voordat deze executieplaats
(nationale) bekendheid kreeg, is voor ons een raadsel.
|
|


Herdenkingsmonument
Waalsdorp
|