|
Atmosferische gegevens
zijn van groot militair belang voor bijvoorbeeld grondartillerie en vliegtuigmissies.
Omdat de Militaire Weervoorspelling Dienst hetzelfde laboratorium deelde
met het Meetgebouw (de naam voor het
onderkomen van de commissie van Physische Strijdmiddelen) kan dit de oorzaak
zijn geweest voor een opdracht in 1934 en de daaruit volgende ontwikkelingen.
Gevraagd werd een zo licht mogelijke constructie voor onder een weerballon,
dat een radiosignaal Morse gecodeerd zou kunnen uitzenden met de gegevens
van drie meteoinstrumenten die de Russische onderzoeker Moltchanoff (1928)
ook al gebruikte. Het telkens herzien van de eisen en het geschikt maken voor civiel gebruik vertraagde de ontwikkeling. Het meettoestel zelf, de meteorograaf, hing tussen gespannen draden. De draden direct onder de ballon fungeerden als antenne voor de elektronische zender. De accu voor de elektromotor en de zender hing aan de draden onder de meteorograaf. De accu was met kurk bedekt tegen lage temperaturen en was daarmee ook enigszins beschermd tegen de val bij het terugkomen op aarde. De meteorograaf had een gegolfde metalen omhulling ter bescherming van de instrumenten tegen regen en directe zonnestraling. Tussen eind 1939 en mei 1940 werden er ongeveer honderd meteorografen industrieel vervaardigd. Meer informatie wordt gegeven onder technische details.
|
|
||
| |