|
De meteorograaf bevatte een bimetaal thermometer, een haarhygrometer en een Bourdon type barometer die elk een rollende loper bewogen over een serie contacten. Deze contacten waren verbonden met borstels, glijdend over een trommel die roteerde met één omwenteling per seconde met behulp van een kleine elektromotor en een wormoverbrenging. De trommel gemaakt van isolerend materiaal was aan de buitenzijde bedekt met een geleidend patroon voor Morse codering. Dat omvatte voor de thermometer een samenstel van vier verschillende Morse-letters, corresponderend met vier opeenvolgende contacten, cyclisch herhaald bij elke vier volgende contacten. Op dezelfde wijze had de hygrometer twee stellen codes van elk drie letters, overeenkomend met drie opeenvolgende contacten. De wijziging van het ene stel naar het andere werd veroorzaakt door de barometer bij het passeren van een contact. De output van de codetrommel werkte als schakelaar tussen de batterij en een vibrator/ transformator die de anodevoeding verzorgde van een eenvoudige zes meter (50 MHz) triode zender. Deze werd tegelijkertijd amplitude gemoduleerd met de 600 Hz vibrator-frequentie. Thermometer en barometer werden, gemonteerd in de meteorograaf, geijkt in een geëvacueerd en gekoeld vat. De hygrometer werd afzonderlijk beproefd. Het totale gewicht van de meteorograaf met een 4,5V zaklantaarn-batterij was 0,465 kg, hetgeen opstijgingen tot vijf kilometer toeliet. Voor metingen op nog grotere hoogten werden twee batterijen gebruikt, een voor de anode- en gloeidraadvoeding en de andere voor de elektromotor, wat het gewicht deed toenemen tot 0,585 Kg. Signaalontvangst vond plaats met een eenvoudige super-regeneratieve ontvanger, waarmee afstanden tot honderd kilometer mogelijk waren. Tevens werd een speciale richtinggevoelige antenne ontwikkeld om de kaarthoek (azimut) van de uitzending te bepalen. Registratie en het verkrijgen van meetgegevens werden verzorgd door de Militaire Weervoorspelling Dienst, waarvan geen technische details beschikbaar zijn. |
|
||
| |