Onderwaterakoestiek

Onderwaterakoestiek

Onderzeeboten en andere schepen kan men opsporen door te luisteren naar het onderwatergeluid dat schepen onder water produceren (passief) en door te luisteren naar echo’s van uitgezonden geluiden die weerkaatsen tegen een onderzeeboot (actief). De gebruikte techniek heet “SOund Navigation And Ranging” oftewel sonar in analogie met “Radar” voor Radio Detection And Ranging. Sonar werkt echter veel trager dan radar omdat de snelheid van geluid onder water slechts 1.500 m/s is. Ter vergelijking: de snelheid van radiogolven is 300.000 km/s.
De onderwaterluidspreker, tevens microfoon, waarmee de geluiden onder water worden uitgezonden en waarmee geluid en de echo’s onder water worden opgevangen noemen we de “transducent”.

Het Meetgebouw startte met onderwaterakoestiek-onderzoek in 1938. Sinds die tijd zijn er vele ontwikkelingen geweest:

 

Researchgroep Onderwaterakoestiek
Researchgroep Onderwaterakoestiek